Калі ты не кахаеш, то можаш ужо не вяртацца!
Ні з Канады, ні з Бірмы (ці што там бывае далей?)!
Я чакала цябе, як і раніцы неандэртальцы
Не чакалі даўней, баючыся навечна скалець!
Я вучылася лётаць, паверыўшы зноў Каперфільду:
Бы ў дзяцінстве з канапы, я ўчора скакала з акна.
Я сыходзіла ў сны, над дзвярыма прыладзіўшы шыльду:
“Калі ты не… Змані! І дазволь мне шчаслівай сканаць!”
Я прызначыла вечар (найлепшы для сэрцаспалення!),
Адаслала табе запрашальнік на аўтадафэ.
“Дровы можна з сабой, калі ты інквізітар сумленны…”
Я запальваю цэру… Няхай пачынаецца фэст!..
Уваскрэсне памерлы (жывому – цяжэй, відавочна),
За свабоду тваю я загінула ў гэтай вайне…
Ну, няўжо табе цяжка?! Вярнуцца. Прамовіць у вочы,
Што зусім не… Зусім не… Зусім. Не. Кахаеш. Мяне.