Я толькі слуга невядомай, нябачнай рэчы,
Якая дыктуецца мне і некалькім іншым.
Сакратары, мы не знаем адно аднаго, раскіданыя па зямлі,
Разумеем няшмат. Пачынаем з сярэдзіны сказу,
Не дапісваючы да кропкі. А якое складзецца цэлае,
Нам не дазнацца – ніхто з нас яго ніколі не прачытае.
1975